اخیراً حسین فلاح جوشقانی، معاون وزیر ارتباطات و رییس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اعلام کرد که به دلیل برنگشتن تعرفه اینترنت به حالت اولیه از سوی اپراتورها و تداوم تخلفی که صورت گرفته است، جریمه دو میلیارد تومانی به دو اپراتور ایرانسل و همراه اول ابلاغ شد.
همچنین وی افزود: جریمه نقدی، قدم اول برای برخورد با تخلف صورت گرفته است و در صورت استمرار این مساله، قطعاً روالهای دیگر را در پیش خواهیم گرفت. تعلیق، کاهش مدت اعتبار پروانه و مواردی از این دست، مصوبههای قانونی است که میتوانیم با استناد به آنها تخلفات را پیگیری کنیم.
اصل برخورد با تخلف اپراتورها، اقدامی به جا و مناسب است. اما در اینجا چند موضوع هنوز برای مردم مبهم است.
.jpg)
جوشقانی، در اردیبشت ماه امسال در مورد تعداد کاربران اینترنت موبایل اینگونه گفته بود: «الان سیم کارتهای دارای اینترنت 3G و 4G ما بالای صد میلیون است، اما تعداد مشترکهای فعال ما همان 70 میلیون کاربری است که اعلام کردهایم».
بر اساس همین آمار، فرض بگیریم که هر کاربر در یک ماه به طور متوسط، 10 هزار تومان اضافه تر بابت اینترنت بپردازد. در این صورت اگر مثلاً دو اپراتور ایرانسل و همراه اول، مجموعاً 60 میلیون کاربر اینترنت داشته باشند، در یک ماه، 600 میلیارد و در 15 روز گذشته – اگر اعمال تعرفه های جدید را از اواسط تیرماه در نظر بگیریم- 300 میلیارد تومان از جیب مردم می رود. اگر دو میلیارد تومان را هم از هر یک از آنها کم کنیم، به ترتیب باید 598 و 298 میلیارد تومان برای اپراتورها باقی بماند. اگر سهم وزارت ارتباطات از اپراتورها و همچنین هزینه های تأمین و ارائه اینترنت کاربران را هم از آن کم کنیم، باز هم در نهایت و با هر محاسبه ای، رقم کلانی به جیب اپراتورها می رود.
حال باید بپرسیم که آیا بعد از جریمه کردن اپراتورها، این مبالغ نجومی به مردم بر می گردد یا نه و علاوه بر آن، باید بپرسیم که این دو میلیاد تومان دقیقاً به جیب کدام نهاد می رود؟ همچنین تکلیف این مدت که پول ها در حساب اپراتورها بوده و آنها از آن سود برده اند، چه می شود؟
و دوم اینکه چه تضمینی وجود دارد که اپراتورها دوباره این موارد را به شکل کنونی یا راه های دیگر شبیه آن تکرار نکنند؟ از طرفی جریمه دو میلیارد تومان، با توجه به پول های بسیار کلانی که از جیب مردم خارج شده است، اصلاً عددی نیست و اگر پول ها به حساب مردم بر نگردد، در نهایت باز هم سود اصلی متوجه اپراتورهاست و جریمه کردن آنها در واقع تنبیه نبوده، بلکه تشویق بوده است!
در نتیجه اپراتورها اتفاقاً باز هم جرأت می کنند که موارد مشابه را در برابر پرداخت جریمه کمتر تکرار کنند.
منبع : جهان



